پیوند اعضای حیوان به انسان و حکم آن از دیدگاه اسلام
DOI::
https://doi.org/10.69892/jawzjanan.2024.18کلمات کلیدی:
اسلام, انسان, پیوند عضو, حیوان, علوم طبیچکیده
دین مبین اسلام آخرین و کاملترین ادیان الهی بوده و بعداز این هیچ دینی برای بشریت نمیآید. بناءً اسلام احکام خویش را با در نظر داشت زمان، مکان و حالات مختلف مخاطبین وضع و در آن همواره نیکبختی دارین بشر را هدف قرار داده و با درنظر داشت مصلحت عموم مردم تنظیم و میخواهد در حالات عادی هرکس بدون مواجهه با مشقت تطبیق شود. تطورات و پیشرفتهای روزافزون علوم طبی افقهای جدیدی را فراروی بشر قرار داده و اعمال شیوههای نوین را در تداوی افراد امکانپذیر کرده است. یکی از مسائل نوظهور در عرصه طبابت امکان پیوند عضو حیوان به انسان است که با توجه به کمبود اعضای پیوندی میتواند گرهگشای بسیاری از مشکلات باشد. این مقاله با روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانهای به بررسی این موضوع از منظر علوم طبی و اسلامی پرداخته و با تحلیل و نقد مشکلات پیشرو به این نتیجه رسیده است که چنین راهکاری در تداوی افراد بلااشکال است. امروزه علم طب توانسته است با کشف برخی دواها و تحقیقیات متعدد تا حد زیادی مشکلات این نوع پیوند را رفع نماید. از منظر فقهی رجوع به مفاد قاعده لاضرر و لا حرج و توجه به مدلول قاعدۀ ضرورت و برخی دیگر از ادلُّۀ شرعی و فقهی صدور جواز چنین عملی امکانپذیر است. گفتنی است چنین پیوندی از منظر اخلاق نیز اشکالی ندارد.
مراجع
القرآن الکریم
جصاص، ابوبکر احمد الرازی. (بی¬تا). احکام القرآن. پشاور: المکتبة الحقانية.
حیدری، امان الله. (۱۳۷۹). چکیدهی جراحی قلب. تهران: آذرمهر .
سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن. (۱۹۸۳). الاشباه والنظائر. بیروت: دارالتب العلمیه.
فیروز آبادی، مجد الدین محمد بن یعقوب.(۱۹۹۸.) القاموس المحیط. بیجا: مؤسسه الرساله.
مکارم شیرازی، ناصر. (۱372). رساله توضیح المسایل. قم: بوستان کتاب.
Ekşi, A. (2014). İslam Hukuku Bakımından Organ Nakli Etrafındaki Tartışmalar) İHYA. Malatya.
Çalış. H. (2004). İslamda kolaylaştırma ilkesi. Konya.
İNCE, N. (2007). “Organ Nakli”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 33: 373-375. İstanbul: TDV Yayınları.
Peki. A. (1991). Organ Nakli. Kayseri.
Kara, Z. (2014). “Organ Nakli mi Kimlik Transferi Mi”. Malatya: Hayat Vakfı.