پیوند اعضای حیوان به انسان و حکم آن از دیدگاه اسلام

نویسندگان

DOI::

https://doi.org/10.69892/jawzjanan.2024.18

کلمات کلیدی:

اسلام, انسان, پیوند عضو, حیوان, علوم طبی

چکیده

دین مبین اسلام آخرین و کاملترین ادیان الهی بوده و بعداز این هیچ دینی برای بشریت نمی‌آید. بناءً اسلام احکام خویش را با در نظر داشت زمان، مکان و حالات مختلف مخاطبین وضع و در آن همواره نیک­بختی دارین بشر را هدف قرار داده و با درنظر داشت مصلحت عموم مردم تنظیم و می‌خواهد در حالات عادی هرکس بدون مواجهه با مشقت تطبیق شود. تطورات و پیشرفت­های روزافزون علوم طبی افق­های جدیدی را فراروی بشر قرار داده و اعمال شیوه­های نوین را در تداوی افراد امکان‌پذیر کرده است. یکی از مسائل نوظهور در عرصه طبابت امکان پیوند عضو حیوان به انسان است که با توجه به کمبود اعضای پیوندی می­تواند گره‌گشای بسیاری از مشکلات باشد. این مقاله با روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه‌ای به بررسی این موضوع از منظر علوم طبی و اسلامی پرداخته و با تحلیل و نقد مشکلات پیش­رو به این نتیجه رسیده است که چنین راهکاری در تداوی افراد بلااشکال است. امروزه علم طب توانسته است با کشف برخی دواها و تحقیقیات متعدد تا حد زیادی مشکلات این نوع پیوند را رفع نماید. از منظر فقهی رجوع به مفاد قاعده لاضرر و لا حرج و توجه به مدلول قاعدۀ ضرورت و برخی دیگر از ادلُّۀ شرعی و فقهی صدور جواز چنین عملی امکان‌پذیر است. گفتنی است چنین پیوندی از منظر اخلاق نیز اشکالی ندارد.

بیوگرافی نویسندگان

محمد عارف نظری، پوهنتون جوزجان

پوهنمل، دیپارتمنت ثقافت اسلامی، پوهنځی شرعیات، پوهنتون جوزجان، شبرغان، افغانستان (نویسنده مسئول).

عبدالمومن رؤوفی، پوهنتون جوزجان

پوهنوال، عبدالمومین رؤوفی، دیپارتمنت بیولوژی، پوهنځی تعلیم و تربیه، پوهنتون جوزجان، شبرغان، افغانستان.

مراجع

القرآن‌ الکریم

جصاص، ابوبکر احمد الرازی. (بی¬تا). احکام القرآن. پشاور: المکتبة الحقانية.

حیدری، امان الله. (۱۳۷۹). چکیده‌ی جراحی قلب. تهران: آذرمهر .

سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن. (۱۹۸۳). الاشباه والنظائر. بیروت: دارالتب العلمیه.

فیروز آبادی، مجد الدین محمد بن یعقوب.(۱۹۹۸.) القاموس المحیط. بی‌جا: مؤسسه الرساله.

مکارم شیرازی،‌ ناصر. (۱372). رساله توضیح المسایل. قم: بوستان کتاب.

Ekşi, A. (2014). İslam Hukuku Bakımından Organ Nakli Etrafındaki Tartışmalar) İHYA. Malatya.

Çalış. H. (2004). İslamda kolaylaştırma ilkesi. Konya.

İNCE, N. (2007). “Organ Nakli”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 33: 373-375. İstanbul: TDV Yayınları.

Peki. A. (1991). Organ Nakli. Kayseri.

Kara, Z. (2014). “Organ Nakli mi Kimlik Transferi Mi”. Malatya: Hayat Vakfı.

##submission.downloads##

چاپ شده

2025-02-09