بررسی مهم‌ترین فعالیت‌های اجتماعی سامانیان بین سال‌های 819 - 999 م

نویسندگان

DOI::

https://doi.org/10.69892/jawzjanan.2024.13

کلمات کلیدی:

اوضاع اجتماعی, اوضاع فرهنگی, خراسان, سامانیان, ماوراءالنهر

چکیده

دولت سامانیان از ابتداء بر اساس یک ساختار متمرکز بناء و جامعه آن به اقشار مختلف تقسیم­بندی شده بود. البته ساختار اجتماعی دولت سامانیان منظم و تکامل یافته بوده، زمینة گسترش اسلام را در نواحی شرقی قلمرو خود فراهم نمود. دولت­مردان سامانی سطح رفاه اجتماعی را افزایش داده، به علماء و دانشمندان احترام خاصی داشتند. هم­چنان در عرصة فرهنگی و شکوفای هنری نیز خدمات ارزنده­ای انجام دادند. با این­حال در بخش زراعت زارعان و زمین­داران نقش مهمی در تأمین منابع خزانۀ دولتی داشتند. به­دلیل وابسته­گی کشت­ و  زراعت به منابع آبی، به­ویژه در مناطقی که از منابع طبیعی آبی دور بودند، تأسیسات آب­رسانی را ایجاد کرد، چون­که حکومت­ها معمولاً مسئولیت آب­رسانی به روستاها و زمین­های مزروعی را داشته­اند. سامانیان پس از استیلا بر نواحی شرقی افغانستان و ماوراءالنهر، این تأسیسات را در قلمرو خود گسترش دادند. هدف عمدة این تحقیق،  انعکاس فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی دولت سامانیان، است. این مقاله با استفاده از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات با شیوه کتابخانه­ای نگارش یافته است. یافته­ها نشان می‌دهد که حکومت سامانیان در کنار سایر فعالیت­ها، در قسمت احیاء و تداوم فرهنگ ­و تمدن اسلامی در ماوراءالنهر، در دورترین نقاط قلمرو خویش بدون تعصب تلاش و کوشش فراوان به خرچ ­داده و به‌منظور تداوم بیشتر حکومت خویش در قسمت رفاه اجتماعی توجه خاصی مبذول می­داشتند.

بیوگرافی نویسندگان

محمد الله قویاش، پوهنتون جوزجان

پوهنمل، دیپارتمنت تاریخ، پوهنځی تعلیم و تربیه، پوهنتون جوزجان، شبرغان، افغانستان (نویسنده مسئول).

شکریه چقماق، پوهنتون جوزجان

پوهنوال، دیپارتمنت تاریخ، پوهنځی تعلیم ­و تربیه، پوهنتون جوزجان، شبرغان، افغانستان.

مراجع

احمدی جعفری، منصوره و سجادی، علی محمد. (۱۳۹۲). ارتباط دوسویة حاکمیت واندیشه در دوران سامانی و غزنوی. تاریخ ادبیات (پژوهشنامه علوم انسانی، (۳/ ۷۲)، 5- 16.

پرگاری، صالح. (۱۳۸۰). پاره¬ای از عوامل تکوین ساختار اقتدار در حکومت سامانیان. پژوهشنامه علوم انسانی، (۳۲)، 129- 143.

دولت رفتار حقیقی، مریم و سپهری، محمد. (۱۳۹۹). تاریخ¬نگاری دورة سامانیان. پژوهشنامة انتقادی متون و برنامه¬های علوم انسانی، 20(1)، 101- 113.

رضایی شیرازی، فاطمه. (۱۳۹۲). نظام آبیاری در خراسان عهد سامانی. مسکویه، 8(26)، 99- 114.

رفیعی، امیرتیمور و سیفی، فرزانه. (۱۳۹۰). نقش امیراسماعیل سامانی در چگونگی تشکیل دولت سامانیان. تاریخ، 6(۲۰)، 126- 145 .

شجاعی قادی کلائی، حسین و میرائی، محسن. (۱۳۹۷). مطالعه نقوش سفال و منسوجات دوره سامانی و آلبویه در تطبیق با هنر ساسانی. هنرهای تجسمی (هنرهای زیبا)، 23(1)، ۷۳- 82.

صفا، ذییح الله. (۱۳۸۸). تاریخ ادبیات ایران. تهران: رامین.

عرفی نژاد، محمد علی. (۱۳۷۸). فرمانروای بخارا. تهران: ندا.

غفوراف، باباجان. (۱۹۹۷). تاجیکان. ترجمه محمد نیازوف، دوشنبه: بی‌نا.

کهن، فرحناز. (۱۳۹۴). کتابخانه وکتابداری در ایران عصر سامانی. مطالعات کتابداری و سازماندهی اطلاعات (مطالعات ملی کتابداری و سازماندهی)، 26(4)، 109- 122.

موسوی، سید عیسی. (۱۴۰۱). بررسی عملکرد اقتصادی دولت سامانی در حوزه علم و دانش. علم و تمدن در اسلام، 4(۱۴)، 74- 94.

نرشخی، ابوبکر محمد بن جفعر. (۱۳۶۳). تاریخ بخارا. ترجمة ابونصر احمد بن نصر القباوی، تهران: توس.

هروی، جواد. (۱۳۸۰). ایران در زمان سامانیان؛ تاریخ سامانیان از آغاز تا سلطنت نصر دوم. مشهد: نوند.

ستاریان، سامان و همکاران. (۱۳۹۶). میراث اداری ساسانیان در ایران دورة سامانی. مجله پژوهش-های تاریخی ایران و اسلام، 11(۲۰)، 81- 108.

##submission.downloads##

چاپ شده

2025-02-09